به نام حق

علی ای همای رحمت تو چه ایتی خدا را                     که به ما سوا فکندی همه سایه ی  هما را

دل اگر خدا شناسی همه در رخ علی بین                    به علی شناختم من  به خدا قسم خدا را   

سلام بر تو ای کوچه های گریان کوفه...

علی جان ای ناب ترین مهربانی  اسمان و زمین... ای مظلوم ترین فرد تاریخ...کوچه پس کوچه های فقر

دلتنگ نیمه شب های تو مانده است...مولای من نخلستان و چاه هیچ... با غریبی کودکان یتیم چه میکنی؟...

 هنوز در سوگ تو اسمان کوفه اشک ستاره میریزد...اما نگین کعبه هنوز درخشان است.

علی را وصف در باور نیاید                 زبان هرگز ز وصفش بر نیاید

علی با درد غربت اشنا بود                   علی تنها ترین مرد خدا بود

یا علی

هر جا که رفته ایم صدای سکوت سرد زمین را گرفته است .

شادی دوست داشتن تو و اندوه غریبی تو چراغ تابنده ی لحظه های تاریک ماست .

یا علی

عروج تو گام های شوریدگی انسان به سوی افلاک است.

شعور در کوچه های روز مرده

تو فریاد تفتیده ی جهانی و جهائتی

. تو طنین بیداری و پویایی در گوش های بسته ای

یا علی

 اکسیر نابی که جان های مرده و دل های مردابی را زنده میکند و ماندگاری راز اسمان را فریاد می زند

شهادت میراث جاودانه ی توست .

تو تاریخ بلوغ و رستگاری انسانی و مرگ را چه شکوهمندانه معنا کرده ای